Talisker Port Ruighe to single malt Scotch whisky z wyspy Skye, dojrzewający najpierw w dębie, a następnie wykańczany w beczkach po porto. Wprowadzony na rynek na początku 2013 roku, dołączył jako stała pozycja oferty destylarni obok Distillers Edition. Nazwa nawiązuje do Port Ruighe – gaelickiej nazwy Portree, największego miasta na Skye – w hołdzie szkockim kupcom, którzy wymieniali whisky na portugalskie wino porto na atlantyckich szlakach handlowych.

Whisky powstaje w destylarni Talisker, najstarszej na wyspie Skye, należącej do koncernu Diageo. Port Ruighe dojrzewa w beczkach typu refill z dębu amerykańskiego i europejskiego, po czym jest wykańczana w beczkach po Ruby Port, a butelkowana z mocą 45,8%. Według opisu procesu to kupaż słodów dojrzewających w beczkach refill z dębu amerykańskiego i europejskiego oraz spirytusu wlanego do specjalnie przygotowanych, mocno wypalanych beczek, a całość finiszowana jest w beczkach po porto. Wydanie nie ma deklaracji wieku.

Profil aromatyczny łączy charakterystyczny dla Talisker morski rdzeń ze słodyczą porto. W nosie pojawia się sporo dymu, nuta solanki oraz słodycz pochodząca z porto. Powietrze morskie, lekka solanka i powściągliwy dym torfowy łączą się z winnymi nutami suszonych czerwonych owoców, rodzynek, duszonych wiśni, śliwek i czerwonych jagód, a wpływ beczek po porto ujawnia się jako syrop z ciemnych owoców, kakao, czekolada i miodowy karmel.

Na podniebieniu Port Ruighe zachowuje gęstą, oleistą teksturę. Początkowa, charakterystyczna dla Talisker solanka jest tu znacznie słodsza niż zwykle, podniebienie jest gęste i wyściełające usta, z chili i nutą czekolady pomarańczowej, a dymu z czasem przybywa – znacznie więcej, niż sugeruje nos. Prowadzi słodycz: solony karmel, palony cukier, miód, kompot z ciemnych owoców, a charakter porto wyraża się przez czerwone winogrona, żurawinę, czarną porzeczkę, suszoną śliwkę i okazjonalną, winną cierpkość, podczas gdy morski szkielet – sól, solanka, morskie powietrze – pozostaje obecny, a dym torfowy utrzymuje się umiarkowanie. Długi finisz zamyka się pieprzną przyprawą, utrzymującym się dymem i nutą cygarniczki.