VAT 69 to szkocka whisky kupażowana (blended Scotch) marki należącej dziś do koncernu Diageo, zbudowana z malt i grain whisky. Markę stworzył w Leith blender William Sanderson, który w 1882 roku przygotował około stu osobnych kupaży w małych beczkach i zaprosił grono ekspertów, by wybrali ulubiony – wszyscy wskazali próbkę numer 69. Numer beczki, czyli „vat", brzmiał „69" i stąd nazwano whisky na miejscu „Vat 69".

Korzenie marki sięgają wcześniejszej działalności założyciela. William Sanderson (1839–1908) terminował u kupca win i spirytualiów w Leith już w wieku 13 lat, a do 1863 roku prowadził własne przedsiębiorstwo, sprzedając kordiały, likiery i whisky kupażowane. Aby zapewnić sobie stałe dostawy malt whisky, Sanderson w 1884 roku nabył destylarnię Glen Garioch w Aberdeenshire, a w 1885 roku wraz z innymi blenderami założył gorzelnię North British, produkującą grain whisky. W 1937 roku firma Sanderson & Son weszła w skład The Distillers Company, później przejętej przez Diageo.

W butelce znajduje się whisky o mocy 40%. Współczesna receptura łączy 40 malt i grain whisky, a marka nie ma deklaracji wieku. Whisky pierwotnie rozlewano w butelkach po porto, a charakterystyczne opakowanie sprzedawane w Indiach do dziś opiera się na tym oryginalnym kształcie. Na kapslu widnieją słowa „Sans Dieu Rien", co tłumaczy się jako „Bez Boga nic".

W profilu aromatycznym pojawiają się na nosie nuty słodkiego słodu jęczmiennego, zbóż, karmelu, gruszek oraz przypraw. Słód jęczmienny i gruszka przechodzą na podniebienie, gdzie owocowej słodyczy i lekkiej nucie herbatnikowej towarzyszy pieprzna przyprawa, struktura jest łagodna i krągła z przyjemną słodyczą, a finisz przynosi przyprawowy dąb stający się coraz bardziej drzewnym, z zachowanym akcentem karmelu.

Marka ma także swój ślad w historii i kulturze. W 1914 roku Sir Ernest Shackleton zabrał zapasy Vat 69 na swoją wyprawę Imperial Trans-Antarctic, deklarując użycie do celów leczniczych i celebracyjnych. Stała się jedną z najpopularniejszych whisky w Ameryce po zakończeniu prohibicji w 1933 roku, a w Stanach Zjednoczonych jest być może najlepiej znana jako ulubiony trunek kapitana Lewisa Nixona w serialu „Kompania braci".