Vaudon Cognac

Vaudon Cognac to rodzinny dom koniakowy z Villars w gminie Echallat, w regionie Fins Bois. Historia posiadłości sięga 1771 roku, a dziś prowadzą ją Anne-Marie i Pierre Vaudon – kolejne pokolenie w wielopokoleniowej tradycji winiarsko-gorzelniczej.

Historia Vaudon – ponad 250 lat z winnicą i destylatnią

Wszystko zaczęło się w 1771 roku, kiedy François Gaborit przekazał swój majątek i winnice w Mérignac pasierbowi, Pierre'owi Nalbertowi. Przez kolejne pokolenia posiadłość rozrastała się i zmieniała – już w 1833 roku Denis Nalbert opisywał, jak kwietniowe przymrozki, susze i gradobicia wpływały na zbiory. W XX wieku Denis, a potem Pierre Mousset zasadzili znaczną część dzisiejszych winnic i zainstalowali pierwszy alembik o pojemności 25 hektolitrów. Drugi postawił Bernard Vaudon, który poślubił Anne-Marie Mousset. Oboje pochodzili z rodzin winiarskich, więc majątek znów się powiększył. Dziś posiadłością opiekują się Anne-Marie i Pierre Vaudon.

Vaudon – region Fins Bois

Koniaki Vaudon pochodzą z jednego cru – Fins Bois, największego obszaru w regionie Cognac. Lekkie gleby z twardej, powierzchniowej gliny wapiennej nadają koniakom ciała i miękkości. Cru Fins Bois znane jest z tego, że destylaty dojrzewają tu stosunkowo szybko, wcześnie rozwijając korzenne nuty i aromaty lukrecji.

Produkcja Vaudon – destylacja, dojrzewanie, kupażowanie

Destylacja odbywa się w tradycyjnych alembikach charentais z podwójnym przegoniem. Pierwszy przegon daje tzw. brouillis o mocy około 30%, a drugi – zwany bonne chauffe – wydobywa serce destylatu o mocy 70%. Każdą frakcję dobiera gorzelnik na podstawie zapachu, co wymaga niemal nieprzerwanej obecności przy alembiku.

Dojrzewanie odbywa się w beczkach z dębu z limousin, wykonanych przez sprawdzoną, rodzinną bednarską manufakturę. Beczki z dębu o wąskich słojach nadają delikatność i subtelne nuty drewna, a te z dębu o szerokich słojach – pełniejsze, bardziej wyraziste taniny. Po kilku latach destylat przenoszony jest ze świeżych beczek do starszych, tak zwanych roux, by dojrzewał dalej bez dodatkowych tanin. Co roku naturalne parowanie – zwane „daniną dla aniołów” – pochłania równowartość produkcji z dwóch hektarów winnicy. Wilgotna piwnica na parterze daje okrąglejsze destylaty, a suchsze piętro – bardziej finezyjne. Sztuka kupażowania polega na łączeniu obu stylów w harmonijną całość.